REVELL 04300 Ciężki myśliwiec Avro Lancaster I/II
  • REVELL 04300 Ciężki myśliwiec Avro Lancaster I/II
  • REVELL 04300 Ciężki myśliwiec Avro Lancaster I/II

REVELL 04300 Ciężki myśliwiec Avro Lancaster I/II

94,00 zł

Ciężki czterosilnikowy brytyjski samolot bombowy z okresu II wojny światowej, powstały w zakładach AVRO.

Ilość:
Dostępne na stanie

Revell
REV04300
2018-11-02

Skala:
1:72

Okres historyczny:
II wojna światowa

Klej:
nie zawiera

Farby:
nie zawiera

Wiek:
10+

  • Darmowa dostawa obowiązuje dla zamówień złożonych na kwotę powyżej 400,00 zł. Promocja nie dotyczy przedmiotów tj.: sztalugi itd. Darmowa dostawa obowiązuje dla zamówień złożonych na kwotę powyżej 400,00 zł. Promocja nie dotyczy przedmiotów tj.: sztalugi itd.
  • Gwarantujemy zadowolenie z zakupów lub zwracamy za nie pieniądze. Gwarantujemy zadowolenie z zakupów lub zwracamy za nie pieniądze.
  • W przypadku kiedy zamówiony towar nie spełnia Państwa oczekiwań dostępny jest jego zwrot w terminie do 14 dni od odebrania przesyłki. W przypadku kiedy zamówiony towar nie spełnia Państwa oczekiwań dostępny jest jego zwrot w terminie do 14 dni od odebrania przesyłki.

REVELL 04300 Avro Lancaster I/II

Model plastikowy do samodzielnego sklejenia i pomalowania.

Projekt powstał z rozwinięcia dwusilnikowego ciężkiego bombowca Avro Manchester. Lancaster uważany jest za najbardziej udany brytyjski ciężki bombowiec. Wyprodukowano łącznie 7377 samolotów typu Avro Lancaster.

Mk. II – napędzana silnikami gwiazdowymi chłodzonym powietrzem Bristol Hercules VI  pierwsze 27 sztuk, a pozostałe wersją XVI. Powstała z uwagi na braki w dostawach silników RR Merlin. Prototyp tej wersji oblatano 26 listopada 1941 roku. Wyprodukowano 300 sztuk, od marca 1942 roku, w zakładach Armstrong Whitworth, z zamówionych 1000 sztuk. Pierwsze egzemplarze nie różniły się od wersji Mk. I, ale potem zaczęto dokonywać modyfikacji. Montowano wypukłe drzwi komory bombowej, co pozwalało zabierać zwiększony do 3628 kg ładunek bomb, ale mimo to miała niższy udźwig bomb niż wersja Mk. I. Zamiast radaru H2S zaczęto montować aparaturę nawigacyjno-celowniczą G-H, umożliwiającą bombardowania w warunkach ograniczonej widoczności. W miejsce radaru H2S na spodzie kadłuba, montowano dolną wieżyczkę FN64. Wieżyczka ogonowa FN20 została zamieniona na FN120, o lżejszej konstrukcji i z lepszym celownikiem. Montowano też tłumiki płomienia na rurach wydechowych silników. Wersja ta miała podobne osiągi jak Mk. I, przy czym do wysokości 5486 m miała lepsze wznoszenie, a ponad nią już gorsze. Dodatkowo miała niższy pułap niż wersja Mk. I.